Το πρώτο ελληνικό γλυπτό για την Κρίση που προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον


Το γλυπτό του 22 άχρονου καλλιτέχνη Τάσου Νυφαδόπουλου με τίτλο «Κρίση», είναι το πρώτο δημόσιο γλυπτό που πραγματεύεται την Κρίση και τις συνέπειές της στον άνθρωπο και την κοινωνία.
Το εν λόγω έργο έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, ενώ οι New York Times και η Washington Post έχουν αφιερώσει πλείστα άρθρα τους σε αυτό. Το γλυπτό απεικονίζει έναν σχεδόν ρακένδυτο άνδρα που γλιστρά επάνω σε ένα γράφημα ή κάποιον οικονομικό δείκτη και καταρρέει. Το στόμα του είναι ορθάνοιχτο και μοιάζει να ουρλιάζει. Αλλά μάλλον βγάζει κάτι περισσότερο από μια απλή κραυγή.

Το έργο του Νυφαδόπουλου έχει τον τίτλο «Κρίση» αποτυπώνει τις δυσκολίες μιας χώρας να αντέξει την οικονομική κρίση της εποχής και προσπαθεί να αποδώσει τη φωνή των ανθρώπων πίσω από τους αριθμούς» όπως αναφέρει ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Είναι ο τρόπος του γλύπτη να αποτυπώσει στη συλλογική μνήμη την κραυγή της κοινωνίας που βιώνει τις επιπτώσεις των τεράστιων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών των τελευταίων χρόνων, δημιουργώντας ένα ισχυρό σύμβολο που καθρεφτίζει τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.

Ένας αριθμός ή ένα ποσοστό πολλές φορές δεν είναι αρκετό για να παρουσιάσει τις πραγματικές διαστάσεις μίας κατάστασης, όπως αυτή που βιώνουμε τώρα. Σκοπός του είναι να περάσει ένα διαχρονικό και ταυτόχρονα διδακτικό μήνυμα για ολόκληρη την κοινωνία, καθώς κρίσεις θα παρουσιάζονται πολλές φορές στην ζωή μας κατά το ρουν της ιστορίας και οφείλουμε, μαθαίνοντας μέσα από τα λάθη μας, να τις προλαμβάνουμε και να τις αντιμετωπίζουμε έχοντας στο νου μας τις συνέπειες για το σύνολο της κοινωνίας αλλά και για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.
Αποτελούμενο στο κύριο μέρος του από ένα πτωτικό δείκτη και έναν άνθρωπο με την τάση του σώματος του προς τα εμπρός αφήνει τον παρατηρητή να επιλέξει την κατάληξη της γεμάτης έντασης σκηνής που βλέπουμε, να ερμηνεύσει δηλαδή το αν η κίνηση του ανθρώπου θα τον φέρει σε μία καλύτερη κατάσταση ή όχι.
Το γλυπτό έχει μέγεθος 6,8 μέτρα μήκος, 3,4 μέτρα πλάτος και 3,7 μέτρα ύψος . Τα κύρια υλικά κατασκευής του είναι ανθρακονήματα, εποξειδικές ρητίνες, υαλουφάσματα, πολυεστέρας και σίδηρος.
Η Χορογράφος κι Ερευνήτρια σε Θέματα Φιλοσοφίας, Αισθητικής και Εκπαίδευσης, Νάνσυ Κοντονίκου, μας εξηγεί με τη δική της πένα, τις λεπτομέρειες πίσω από το συγκεκριμένο έργο.
«Ο δείκτης στο έργο του Τάσου Νυφαδόπουλου φαντάζει σαν να έρχεται μέσα από τους αιώνες. Η δραματική πρόσκρουση δημιουργεί μια τεθλασμένη γραμμή. Η γωνιώδης ασύμμετρη γραμμή υπενθυμίζει πως καμία μέριμνα δεν πάρθηκε για την ανθρωπότητα. Ο Άνθρωπος περνά πάνω από το δείκτη σοκαρισμένος και η έκφραση του προσώπου του φέρνει στην επιφάνεια το αποτέλεσμα ενός ξεχασμένου εσώτερου εαυτού βιώνονται πολλαπλά και σωματικά.
Η κίνηση προέκταση της «κραυγής» του με εσωτερικές συσπάσεις και αλαλαγμούς. Που θέλει να πάει; Και πως θα (συν) - κινηθεί; Το σώμα του πνίγεται κάτω από  «ένδυμα εργασίας». Το υλικό δημιουργεί αντανακλάσεις μιας ψευτο – υλιστικής, ουτοπιστικής και επιφανειακής ποιότητας ζωής. Στο σύνολο του το σώμα του ανθρώπου – υπέρ Ήρωα συνειδητοποιεί ότι έχει εξαπατηθεί. Το χρώμα, το υλικό και το μέγεθος του έργου όλου αντανακλά  τις ανεπανόρθωτες επιπτώσεις της κατάρρευσης των συστημάτων εξαθλίωσης της ανθρωπότητας, την ουδετερότητα του τίποτα και ενός άηχου κενού.  Δονείστε; Για πόσο ακόμα; Που δείχνουν οι δείχτες του κόσμου;»


Ο καλλιτέχνης

O Τάσος Νυφαδόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι ένας αυτοδημιούργητος καλλιτέχνης που ξεκίνησε να ασχολείται με την ζωγραφική και την γλυπτική από την παιδική του ηλικία. Η συνεχής αναζήτηση νέων τρόπων έκφρασης τον οδήγησε στη χρήση πρωτότυπων υλικών για την γλυπτική όπως ανθρακονήματα, υαλοϋφάσματα, αραμίδιο, πολυεστέρα, εποξειδική ρητίνη.

Εργάζεται στο εργαστήριο του στο Μαρούσι, όπου κατασκεύασε το γλυπτό «Κρίση», το πρώτο δημόσιο γλυπτό με θέμα την κοινωνικοοικονομική κρίση και τις συνέπειές της. Πέραν του έργου «Κρίση» έχει καταπιαστεί με τη δημιουργία δύο άλλων σειρών  μικρότερων έργων, τις «Παράπλευρες απώλειες» που αφορά τα θύματα πολέμου που ανήκουν στον άμαχο πληθυσμό και τους «Εφιάλτες» για τα καθημερινά προσωπεία που φοράμε στην ζωή μας και τους ζωντανούς εφιάλτες που αντιμετωπίζουμε.

0 σχόλια: